log.coffeesounds.com

Temat zmieniania powłoki systemowej (aka) shell tudzież GUI) jest dość stary dla tych, którzy używają systemów z Unix'owymi korzeniami (tak - nawet Mac OS X, który jest prawie BSD i ma... no właśnie - własnego shell'a). Pingwiniarze mogą sobie zmieniać ubranka (i sposób w jaki używają systemu i jego aplikacji) praktycznie dowolnie - XFCE, Gnome, KDE czy stary dobry TTY1 z Bashem - każdy ma inną filozofię, workflow, wymagania systemowe oraz swoich zwolenników i przeciwników.

A co mają począć biedni Windowsiarze? Czy Windows XP i Luna (tudzież Vista z Aero) to jedyne na co ich stać? Nie. Po prostu - nie.

Temat zmiany shella w systemach operacyjnych firmy Microsoft ma także dość długą historię - bo czym nie był (jest?) antyczny Norton Commander czy Windows1/2? Nakładka na DOS, która zmieniała sposób interakcji... Tak - czyli shell'em :)

Win 3.11 też miał alternatywny shell (i to niejeden) i było to dość popularne rozwiązanie ze względu na 'obsysalnośc' domyślnego Program Managera.

Teraz?

W czasach gdy na moim starym PC królował Windows98 (yeah!) w jednym z numerów magazynu Enter opublikowano artykuł o totalnej customizacji Windowsa. Między innymi wymieniony został tam Litestep - wzorowany na shellu systemu NeXT, NextStep'ie.

Wersja, której wtedy używałem to była... 0.2.3? Jakoś tak - cała konfiguracja i dostosowywanie polegało na edycji plików .rc (czli .ini) oraz tworzenie własnych .bmp (kolor różowy byl uznawany za przezorczysty :)) by zmienić wygląd.

Trochę się jeszcze Litestep'em bawiłem, ale updatey są strasznie rzadko, moduły czasami ze sobą nie gadają itd. Norma.

To tyle jeśli chodzi o krótkie wprowadzenie w świat alternatywnych shell'i i mojego doświadczenia z nimi.

Wynurzenie!

Mamy 2008 Litestep rozwija się chyba gorzej niż kiedykolwiek, w międzyczasie powstały porty Open Box'a, ale przyznam szczerze nie chciało mi się w to bawić, ale ostatnio na blipie kolega ^leafnode wrzucił takie coś

leafnode: #windows #pokadesktop Emerge zapowiada się ciekawie :)
.

Zaciekawiony znalazłem stronę projektu Emerge Desktop. Szybka instalacja, żadnych problemów i konieczności edycji pliku system.ini. Muszę przyznać, że projekt zrobił na mnie na prawdę dobre wrażenie. Kilka ciekawostek:

• rozwija go 1 (słownie: jeden) człowiek
• jest szybki
• naprawdę szybki
• działa prawie bezproblemowo (o tym niżej)
• jest praktycznie kompletnym shell'em (też o tym niżej)

Najnowsza wersja to 4.1.2 (wow - prześcignął już najnowsze KDE ;)) i na niej opiera się ten krótki wpis.

Co więc dostajemy w paczce?

• emergeCore - odpalator reszty appletów oraz właściwy shell (przechwytuje wszystkie wywołania systemu do powłoki graficznej)
• emergeDesktop - pulpit, ale 'dość' okrojny - brak ikon, jego jedyne możliwości to pokazywanie tapety, dockowanie innych appletów oraz umożliwia wywoływanie 2ch menu: prawo- i środkowo-klikowego, które służą jako zamiennik Menu Start i Taskbara (oczywiście oba są 100% konfigurowalne)
• emergeTray - zamiennik tacki systemowej - całkiem nieźle konfigurowalny
• emergeTasks - podobnie jak powyższy, ale odnosi się do paska zadań
• emergeVWM - pod tą nazwą kryje się menedżer wirtualnych pulpitów, który różni się od innych tego typu programów tym, że działa, jest szybki i jest wbudowany w shell
• emergeHotkeys - czyli menedżer (i host) globalnych skrótów klawiszowych - b. przydatna rzecz, gdyż domyślnie bez niego Emerge nie pozwala na używanie wielu domyślnych skrótów np. Win + R; dodatkowo - pozwala na podpinanie dowolnej aplikacji/wewnętrznej komendy (o nich za chwilę) do dowolnej (prawie ;) kombinacji klawiszy
• emergeCommand - zegarek i linia komend w jednym; cudo
• emergeLauncher - pasek ze skrótami, pod które można podpinać wszystko co można podpiąć pod klawisze używając emergeHotkeys

I tu właśnie objawia się modularność Emerge - jeśli ktoś chce może używać tylko emergeTasks i emergeTray, a resztę funkcjonalności zapewni np Launchy. Jeszcze inaczej - jeśli jesteś przyzwyczajony do explorer.exe możesz po prostu odpalić emergeVWM oraz emergeCommand i usprawnić sposób interakcji z systemem. Dużo możliwości i funkcji jednym słowem (w sumie to 3 słowa).

Mój pulpit wygląda mniej-więcej tak:

Nie używam emergeLauncher gdyż używając the PATH hack mam wszystko dostępne z linii komend/cmd.exe/win+r/emergeCommand (aby uaktywnić emergeCommand bez klikania, podepnij pod jakiś skrót klawiaturowy komendę uruchomienia emergeCommand.exe - dzięki temu nie używam żadnego launchy, docka i domyślnego WindowsRun)

Oczywiście jak każda modyfikacja tego typu - wymaga trochę (dużo?) konfigurowania by wszystko działało tak jak chcemy, ale o to właśnie chodzi, prawda? A zyski są dość oczywiste - wygoda pracy, szybkość i zdziwienie ludzi, którzy bez zastanowienia stwierdzają, że używasz Linuxa.

Wady?

Ależ już, proszę, oczywiście :)

Po pierwsze - jeśli nie używasz funkcji hibernacji w swom systemie, to lepiej zacznij - z niewiadomych powodów Emerge nigdy nie odpala się poprawnie po restarcie i trzeba wszystko ręcznie killować za pomocą Task Manager'a/Process Explorer i od nowa odpalać emergeCore.exe (emerge zapisuje wszystkie ustawienia na bieżąco, więc nie ma obawy że coś wyparuje).

Czasami nawet po hibernacji niektóre applet'y nie działają poprawnie (głównie Hotkeys i Desktop) - wtedy wystarczy użyć opcji "Edit Launch Applets" i je zrestartować. Problemy znikają.

Jest oczywiście kilka innych problemów (niewyświetlające się powiadomienia z tray'a i popup'y niektórych aplikacji), ale to wszystko to część zabawy (ta) i nie wszystkim to będzie przeszkadzać - nie używam żadnej aplikacji ze sprawiających problemy a w gry gram tylko na Gameboy'u

Warto śledzić ten projekt i mieć nadzieję, że bedzie dalej się rozwijał, gdyż to co jest oferowane teraz przerasta jakością inne programy tego typu.